تبلیغات
گروه تئاتر همرهان شهرستان محمود آباد - ایسنا: انزوا در تئاتر صحنه ای / آشتی مردم با تئاتر در خیابان
گروه تئاتر همرهان شهرستان محمود آباد
دانش خود را هیچگاه اهتکار نکنید / دکتر قریب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



بنام خالق زیبایی ها و یگانه کارگردان عالم


ئئاتر در روزگار ما معضلی است و نه فقط برای ما، که در سراسر عالم؛ مگر برای آنان که تئاتر شان ریشه در سنت و یا اساطیر داشته است. بعضی ها معتقدندکه تئاتر دیگر مرده است؛ من از آنان نیستم، اما از سر انصاف باید بگویم که چندان هم زنده نیست.

«سید اهل قلم شهید مرتضی آوینی»

در این وبلاگ به فعالیت های هنری ،خبری ، نقد و بررسی نمایشی انجام شده پرداخته می شود
شماره مجوز: 33467 /89
شروع فعالیت: 1380
سرپرست: احترام حسین پور
کارگردان: احترام حسین پور ، حمیدرضا گل محمدی تواندشتی احترام حسین پور ، حمیدرضا گل محمدی تواندشتی
نویسنده: محمدرضا احمدی آسور ، حمیدرضا گل محمدی تواندشتی
طراح صحنه، صدا و موسیقی: حمیدرضا گل محمدی تواندشتی احترام حسین پور، سعید گل محمدی تواندشتی حسین آرمیده
بازیگران ثابت: طاهره محمدی، حمیدرضا یوسفی، مجید رمضان نسب حسن علیزاده، روح الله حسن زاده، مجید یونسی، مهدی رمضان نسب یلدا خادمی، زینب حسین پور
بازیگران میهمان: امیر رفیعی، عابد عبدی، حسن رامی، حسین حیدری رضا رمضان نسب، سید پیمان نبی زاده، سید مرتضی هاشمی جلال وردان، جعفر زالی، فاطمه گل محمدی تواندشتی
سایر همکاران: میترا حیدری، معظمه منصوری، بهاره ابراهیم زاده میترا ابراهیم زاده ، علیرضا گل محمدی احترام حسین پور، مهدی رمضان نسب، حسین آرمیده، مجید یونسی حمیدرضا یونسی، سپیده گل محمدی تواندشتی

مدیر وبلاگ : حمیدرضا گل محمدی تواندشتی
نظرسنجی
نظرتان در باره وبلاگ






گزارش/
انزوا در تئـــاتر صحـــــــــنه‌ای / آشتی مردم با تئاتر در خیابان

فرهنگی و هنری  9:26:26 1394/03/03
943-387-5 كد خبر

تئاتر خیابانی تئاتری اجتماعی است که با اعتراض به اوضاع موجود جامعه در قالب یک داستان در میان مردم به نمایش درمی‌آید و آنچه در تئاتر خیابانی اهمیت فراوان دارد مضمون نمایش در این نوع تئاتر است که می‌تواند برگرفته از واقعیت‌ها و مشکلات روزمره جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم باشد.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه مازندران، تئاتر خیابانی مضامینش را از زندگی شهری و مشکلات روزانه‌ای که مردم با آن درگیر هستند گرفته و ارایه می‌کند و بیانگر دردها رنج‌ها، خوشی‌ها و ناخوشی‌های طبقات مختلف جوامع بشری است که با مضامین سرگرم‌کننده، فرهنگی، اخلاقی و اجتماعی در کوچه و بازار اجرا می‌شود.

تئاتر خیابانی به دلیل حضور در جمع نزدیک‌تر مردم طرفداران بیشتری دارد و اگر نمایشی در خیابان اجرا شود جمعیت حاضر به راحتی از آن نخواهند گذشت و این امر نشان از جایگاه این رویکرد دارد.

 حمیدرضا گل محمدی تواندشتی  کارشناس نمایش در این باره به خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه مازندران، می‌گوید: جشنواره‌های مختلف تئاتر صحنه‌ای از اوایل انقلاب تا کنون با اسامی تئاتر فجر، تئاتر دفاع مقدس، تئاتر بسیج ، ماه و... در استان  و کشور برگزار می‌شد که بار مالی بسیار ولی بازدهی‌ بسیار کمی داشته است، چرا که استقبال از اینگونه جشنواره‌ها مختص به هنرمندان است و عامه مردم از آن بهره‌مند نمی‌شوند اما در جشنواره های خیابانی هزینه کمتر  و بهره‌مندی بیشتری عاید می‌شود.



وی می‌افزاید: باید نگاهی به تاریخچه تئاتر خیابانی بیاندازیم تا بدانیم پیدایش تئاتر خیابانی از چه زمانی و از کجاست و پیام آن چیست

این هنرمند مازندرانی ادامه می‌دهد: در اوایل قرن بیستم، به دنبال جنگ جهانی اول و انقلاب شوروی تئاترهای خیابانی در اروپا از رونق بسیار برخوردار شد؛ این تئاتر با هدف تبلیغ و ترویج اجرا می‌شد و عموما می‌خواست که مواضع انقلاب را تبلیغ کند، بعد از جنگ جهانی دوم و بخصوص در دهه 1950 میلادی این روند سیر نزولی پیدا کرد تا جنبش دانشجویی فرانسه در اواخر سال‌های 60 و ظهور رادیکالیسم در اروپا به آن جان تازه‌ای بخشید.

وی اظهار می کند: فرق رویکرد این تئاتر با تئاترهای قبلی این بود که اگر در گذشته تئاترخیابانی در دفاع از پرولتاریا برخاسته بود این‌بار بر ضد سرمایه‌داری جهانی سر برآورده بود به خصوص بعد از جنگ ویتنام بسیاری از این نمایش‌ها با هدف مخالفت با امپریالیسم جهانی شکل گرفت و به مرور زمان تاثیرات سیاسی در این نمایش‌ها کم شد ولی جای خود را به دفاع از حقوق سیاهان، زنان و اکنون مخالفت با جهانی‌سازی داد.

وی تاکید می‌کند: در این نوع تئاتر تماشاگر و بازیگر برخلاف تئاترهای صحنه‌ای معنایی دیگر و متفاوت پیدا می‌کنند، با هم یکی می‌شوند و ارتباط بین بازیگر و تماشاگر در بالاترین حد ممکن وجود دارد و این دو بدون هیچ برنامه‌ریزی از پیش تعیین‌شده‌ای خود را در جریانی دخیل می‌بینند که درونشان را به بیرون می‌ریزد.

این کارشناس نمایش با بیان اینکه  شکل رسمی حضور نمایش خیابانی در جشنواره‌های رسمی در ایران از سال 66 در ششمین جشنواره تئاتر فجر بود، می گوید: از آن زمان هر سال بخشی بسیاری از جشنواره‌های معتبر، به نمایش خیابانی اختصاص یافته است .

 وی با اشاره به اینکه  اکثر مردم آشنایی چندانی با تئاتر ندارند و هنر نمایش جایگاهی در زندگی این قشر ندارد، می افزاید: مردم به دلیل مشکلات و تنگناهای زندگی به سراغ تئاتر نمی‌روند، مشاهده می‌شود که برخی از هنرمندن تئاتر وقتی با عدم استقبال مخاطبین در سالن‌ها  روبرو می شوند فوراً هجمه خود را به سوی مخاطب نشانه‌روی می‌کنند و آنها  را مقصر می‌دانند.

گل‌محمدی معتقد است: وقتی که ما خودمان را در فضاهای بسته سالن محبوس  کنیم  و فقط اجراها را مختص به سالن بدانیم ، تئاتر  را  به میان مردم  کوچه  و بازار ... نمی‌بریم  پس نباید انتظار داشت که مردم تئاتر را درک کنند  و با این هنر  همدم شوند.


 تئاتر خیابانی، بردن این هنر در میان مردم است


 وی می‌افزاید: در تئاتر خیابانی به جای اینکه مردم به طرف نمایش  کشیده شوند، نمایش  به  میان مردم می‌رود و به توسعه این هنر و شناسانده شدن و پذیرفته‌شدن آن نزد مردم کمک می‌‌کند و این رغبت را می‌تواند در آنان به وجود آورد که به تئاتر نگاه راغب‌تری  داشته باشند، چرا که رسالت تئاتر خیابانی، بردن این هنر در میان مردم است.

این هنرمند مازندرانی با اشاره به اینکه دو وجه تراژدی و طنز در تئاتر خیابانی وجود دارد ، گفت:اگر با درون مایه طنز اجرا درآید جذب مخاطب در تئاتر خیابانی موثرتر واقع می‌شود، البته با توجه به قرار گرفتن در موقعیتی خاص می‌توان از تراژدی هم استفاده کرد.

وی بیان می‌کند: اجرای تئاتر خیابانی می‌تواند فرهنگ دیدن تئاتر را در جامعه رواج دهد و مردمی که از  تئاتر روی گردان شده‌اند را دوباره با سالن‌های تئاتر آشتی دهد.


 نمایش‌های صحنه‌ای در انزوا به سر می‌برند


به گزارش ایسنا،آرش رمضانی فوکلائی کارشناس نمایش معتقد است یکی از هنرهایی که می‌تواند در جامعه تاثیرگذار باشد هنر نمایش بوده که از دیرباز در جوامع محتلف تاثیر آن مشهود است.

وی هنر نمایش رایج در جامعه را به دو گونه صحنه‌ای و خیابانی تقسیم‌بندی کرد و می‌افزاید: هرگاه هنری از جامعه و مردم دور می‌شود و مخاطب خود را از دست می‌دهد بایستی علل آن را کنکاش کرد و به درمان آسیب آن پرداخت.

رمضانی بیان ‌می‌کند: هم اکنون نمایش‌های صحنه‌ای نتوانسته مخاطب خود را در سطح عامه مردم جذب کند و در انزوا بسر می‌برد.  

این هنرمند مازندرانی یادآور شد: یکی از آسیب‌های تئاتر صحنه‌ای این است که مخاطبانش فقط مختص به قشر خاص هنرمندان محدود شده و دست‌اندرکاران این گونه نمایش در ایران مخاطبان خود را به خوبی نمی‌شناسند .

وی تصریح ‌می‌کند: برعکس نمایش خیابانی نمایشی تاثیرگذارتر و با مخاطب عام کوچه بازار سر و کار دارد و این اندیشه چیزی جز تقویت نمایش خیابانی که به دل جامعه ورود پیدا می‌کند نیست.

 رمضانی یادآور می شود:وقتی تاریخچه نمایش خیابانی را می‌بینم مشهود است که این نمایش با اندیشه اعتراض در کشورهای غربی بعد از جنگ جهانی به جامعه ورود پیدا کرد تا اینکه معضلات و مشکلات جامعه را به گوش مردم برساند.‌

این هنرمند مازندرانی تصریح کرد: اگر نگاهی به نمایش‌های ایرانی مثل خرده نمایش‌ها و  نمایش‌های فضای باز سنتی ایرانی بیاندازیم می‌بینم  که تئاتر خیابانی در گذشته در میان مردم از محبوبیت خاصی برخوردار بود و مورد استقبال قرار می‌گرفت .

به گزارش ایسنا، با آسیب‌هایی که در زمینه هنر نمایش در صحنه بیان شد و استقبال کم مردم به این هنر؛ بررسی‌ها نشان می‌دهد که تئاتر خیابانی رویکردی است که برای آشتی مخاطب با تئاتر می تواند با از نو شناختن آن، تئاتر صحنه ای را هم پر مخاطب کند.



خبرگزاری ایسنا منطقه مازندران
خبرنگار: 49000
انتهای پیام




نوع مطلب :
برچسب ها : ایسنا: انزوا در تئاتر صحنه ای / آشتی مردم با تئاتر در خیابان،
لینک های مرتبط : نسخه هنر، بانک اطلاعات، ایسنا،
چهارشنبه 25 شهریور 1394 05:36 ب.ظ
خیلی خوب بود مرسی عزیز
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
به سایت گروه تئاتر همرهان شهرستان محمود آبادخوش آمدید
نام و نام خانوادگی      
آدرس ایمیل      
کلیه حقوق این وبلاگ برای گروه تئاتر همرهان شهرستان محمود آباد محفوظ است